Wachten duurt lang

We staan weer in de wachtstand wat betreft ons huisje in de klei. We hebben de omgevingsvergunning gekregen, maar de grond wordt pas uitgeleverd als er een weg ligt.

Op veld I, waar ons rechthoekje staat ingetekend, zijn de kavelwegverenigingen nog steeds in oprichting. Dat oprichten duurt lang, veel langer dan ik van tevoren gedacht had. Tja, als leek denk je dat jouw planning natuurlijk gaat lukken. Daar is Karma die je vertelt dat je je bescheiden had moeten opstellen. Je hoopt natuurlijk wel dat het vlotter gaat doordat de pioniers in Oosterwold je al voor zijn gegaan. Pioniers die ook heel aardig hun huiswerk met je delen. Maar goed, dat huiswerk bleek toch niet toepasbaar op onze situatie, want we hebben te maken met grote archeologische vondsten met daardoor ook extra hoeken in de weg. Extra bochten kost natuurlijk geld, maar hoe verdeel je dat? Het gesprek daarover kostte tijd. Een maand of twee, drie. Gelukkig zijn we het eens geworden over de verdeelsleutel (hoeveel elk huishouden betaalt) want dat was best even ingewikkeld.

Verder is onlangs besloten dat er op ons veld 2 kavelwegvereningen komen, zoals te zien is in de tekening. (Dank aan Iris van Vulpen)

Het eerste stuk gezien vanaf de Tureluurweg zal worden aangelegd door de Noordelijke Kavelwegvereniging, dat is ’t Eemgoed’ samen met Staatsbosbeheer en de andere initiatieven die ingetekend zijn op het veld. Die kavelwegvereniging is vrij groot, de onze, de Zuidelijke vereniging, is wat kleiner.

Naast de kavelwegverenigingen die opgericht moeten zijn, is het vanuit het Rijksvastgoedbedrijf, die de grond uitgeeft, ook een vereiste dat ons kavel toegankelijk is dmv een weg. Dit klinkt heel erg logisch, en dat is het ook, kennelijk heeft RVG een langere behandeltijd in acht genomen (5 weken ipv 2 weken) en zitten we straks tegen de zomervakantie aan..

We mogen binnenkort wel even diep in de buidel tasten, de leges voor de omgevingsvergunning van de gemeente mogen we ophoesten én de bijdrage voor de weg. Waar we rekenden dat we die uit ons bouwdepot konden halen, kan dat toch niet omdat deze pas vrijgegeven wordt bij de uitgifte van de grond. Even slikken dus, ik lag er echt even van wakker.

Nu zetten we alles in op het oprichten van onze vereniging en de aanleg van de weg, zo gaan we voorwaarts, mogen we tekenen voor de grond en kunnen we onszelf weer terugbetalen. Inmiddels overzie ik het geheel niet meer zo, maar we kunnen wel een stap of 3 vooruitkijken en dat doen we dan maar zo. Deze instelling levert het minste stress op, al ben je er wel elke dag mee bezig.

Tot zover mijn theoretische blog voor ingewijden in Oosterwold. Al dit werk doen en vervolgens in de praktijk het onkruid steeds hoger te zien groeien op jouw gewenste landje is best lastig, maar we weten dat dit even nodig is om verder te kunnen komen. Hopelijk is het bekijken van ons landje met de verrekijker straks verleden tijd!

Wat ons op dit moment energie geeft is het bezoeken van (on)bekenden in Oosterwold, mensen die er al wonen en die ons afgelopen weekend welkom heetten in hun stacaravan, yurt of houten huis. De contacten en tips die we opdoen zijn ontzettend waardevol en dat geeft weer energie en moed en we realiseren ons dat we misschien nog even te gaan hebben, maar dat we met elke stap weer dichterbij ons doel zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s